Etik Sorgulama Ekseninde Clayface
Haftaya beyazperdeden bir öneriyle başlayalım :)
Üç kaşık gerilim, iki kaşık fantastik aksiyon, bir kaşık korku, biraz da üzerine aşk serpiştirin... Herkesin damak tadına uygun enfes bir film Clayface. Sadece kan ve beden deformasyonuna hassas olanların izlemekte zorlanabileceği, yer yer göz kapattıran sertlikte bir yapım.
Film, başarılı aktör Matt Hagen’ın yaşadığı trajik olaylar sonucunda mesleğinden ve parlak hayatından kopmak zorunda kalmasıyla açılıyor. Yaşadığı adaletsizlikler ve elinden alınanlarla birlikte, daha en baştan kendimizi karakterle derin bir empati kurarken buluyoruz. Bütün hayatınız elinizden alındığında ve resmi yollarla adalet sağlayamadığınızda ne yapardınız? Karakterimiz tam da bu çaresizliğin ortasında, eski hayatını geri kazanabilmek adına sınırları zorlayan son bir çareye tutunuyor.
Ancak yapım, sıradan bir çaresizlik hikayesi olarak kalmıyor; seyirciyi iki aşamalı, derin bir etik sorgulamanın içine çekiyor. İlk olarak, "Eski hayatınıza dönebilmek için ne kadar ileri gider, nasıl bir riski göze alırdınız?" sorusuyla yüzleşiyoruz. Ardından hikaye karanlıklaştıkça, ikinci ve çok daha sarsıcı bir soru beliriyor: Hukukun işlemediği yerde kendi adaletini şiddetle aramaya çalışan bir insan, haklı öfkesine rağmen nerede bir katile dönüşür?
Alışık olduğumuz süper kahraman origin (başlangıç) filmlerinden çok farklı bir tempoya sahip olan Clayface, genelde ilk yarısı yavaş ilerleyen türdaşlarının aksine seyirciyi ilk andan itibaren ekrana kilitliyor.
İşin prodüksiyon boyutuna bakıldığında ise film çok önemli bir gerçeği kanıtlıyor: Kaliteli bir korku filmi ortaya koymak için yüz milyonlarca dolarlık dev bütçelere ihtiyaç yok. Nitekim The Substance gibi yalnızca 17,5 milyon dolarlık mütevazı bir bütçeyle son derece etkileyici bir body horror deneyimi sunulabileceğini gördük. DC ve Sony ölçeğindeki stüdyo yapımları düşünüldüğünde, Clayface’in 44 milyon dolarlık bütçesi de yaratıcı yönetim, pratik efektler ve gerçekçi makyaj teknolojisiyle birleştiğinde son derece rahatsız edici ve iz bırakıcı bir atmosfer yaratmak için fazlasıyla yeterli olmuş.
Görsel olarak sarsıcı ama bir o kadar da insan ruhuna ve etiğe dair... Bir canavara hak vermek mi? Bilmem, neden olmasın?
Merhaba, ben Miray. DergiARA’da B2B iletişim stratejisti olarak görev yapıyor ve kurumsal iletişim ile toplumsal dinamiklerin kesişim noktasında yazılar kaleme alıyorum. Belediye ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı bünyesindeki saha ve kurum deneyimlerimi; Sosyolojide Etik ve Sosyal Hizmetler başlıkları altında teorik çerçeveyle buluşturuyorum. İletişim stratejilerinin arkasındaki insan odaklı yapıyı ve etik ilkeleri kendi penceremden aktardığım yazılarımla DergiARA’da sizlerle buluşuyorum.
