Müzik

Müzik piyasasında yapay üretimlere giderek daha fazla maruz kaldığımız; hızlı tüketim kültürü içinde hikâyesi olan işlerin azaldığı bir dönemde, sektörün katı ataerkil normlarıyla mücadele ederken kendi hikâyesinin izini süren bağımsız kadın sanatçılar ayrı bir yerde duruyor. Bu hafta konuğumuz, kendi sesinin, kimliğinin ve müzikal dünyasının peşinden giden İpek Naz ve yeni teklisi “Mavi Tik”. Bağımsız müzik sahnesinin dikkat çeken isimlerinden İpek Naz, uzun süren sessizliği

Bazı şehirler yaşanır, bazı şehirler anlatılır; fakat İstanbul her ikisini de yapar. Yüzyıllardır farklı kültürlerin, dillerin ve yaşam biçimlerinin iç içe geçtiği bu şehir, yalnızca sokaklarında değil; şiirlerde, romanlarda ve en çok da şarkılarda yaşamaya devam eder. Belki de bu yüzden İstanbul üzerine yazılmış şarkıları tek bir kalıba sokmak mümkün değildir. Çünkü İstanbul, her dönemde sanatçılara yeniden anlatacak bir hikâye sunar. Kozmopolit yapısı, bitmek bilmeyen hare

Serinin ilk iki halkasında kurulan düşünce hattı, önce hakikatin kırılganlığını, ardından hayalin politik bir üretim alanına dönüşmesini ele alıyordu. Bu üçüncü aşamada ise mesele artık ne yalnızca gerçeklik ne de yalnızca hayal gücüdür. Burada daha derin bir katman açılır: hafıza. Gaye Su Akyol’un Anadolu Ejderi albümü, bu anlamda serinin en mitolojik ama aynı zamanda en politik halkası olarak okunabilir. Çünkü burada hafıza bireysel bir geçmiş anlatısı olmaktan çıkar; kole

Hologram İmparatorluğu ile başlayan sorgulama, yalnızca gerçekliğin kırılganlığına işaret etmiyordu; aynı zamanda hakikatin artık sabit bir zemin olmaktan çıktığını da ima ederken, bu kırılma noktasından sonra soru şu: “Gerçeğin alternatifi nasıl inşa edilebilir?” Gaye Su Akyol’un üretim hattında bu eşik, İstikrarlı Hayal Hakikattir ile daha görünür ve daha bilinçli bir politik forma dönüşür. Eğer ilk aşama gerçekliğin güvenilirliğini sorguluyorsa, bu ikinci aşama hayalin ken

Müzik, her zaman doğrudan siyasi ve toplumsal söylemlerle kendini ifade etmemekle birlikte, bazen bir dönemin ruhunu açık politik metinlerle ifade etmek yerine dolaylı fakat daha kalıcı biçimde yakalayabilmektedir. Bu noktada Gaye Su Akyol’un müzikal evreninin bir parçası olan Hologram İmparatorluğu albümü bu türden bir örnek olarak değerlendirilebilir. Albüm, bir protesto metni olmaktan ziyade, gerçeklik algısının giderek belirsizleştiği bir dünyaya dair estetik bir sorgul

Türk pop müziğinde bir Bülent Ortaçgil efsanesi vardır; sesiyle, sözüyle ve müziğe kazandırdığı isimlerle kuşaklar arasında sessiz ama güçlü bir köprü kurar. Bu yazıda, Ortaçgil’in müzikal evreninden yolu geçen en özel seslerden biri olan Birsen Tezer’e ve onun incelikli dünyasını, en son çıkardığı albümü ile birlikte anlatacağım. Birsen Tezer’i çoğumuz Hüsnü Arkan düetleri ile tanıyoruz. Hüsnü Arkan ile birlikte seslendirdikleri “Öyle Bir Rüya” şarkısı, son zamanların en pop

Gençlik, yalnızca yaşla açıklanabilecek bir kavram değildir. Literatürde ve politika metinlerinde farklı biçimlerde tanımlansa da gençlik; çoğu zaman bir dönemi, bir enerjiyi, bir arayışı ve geleceğe dair kurulan umudu ifade eder. Dolayısıyla Mustafa Kemal Atatürk’ün “Bütün ümidim gençliktedir!” sözü ve “Gençliğe Hitabe” sinde de gençlik, yalnızca belli bir yaş aralığına değil; fikri hür, vicdanı hür, çağdaşlığı, vatanseverliği ve bağımsızlık idealini sahiplenen herkese işare

Hürriyet Aşk çoğu zaman anlatılarda uslu, sabırlı ve katlanmayı bilen bir duygu olarak yumuşak bir sesle aktarılır. Oysa Nazan Öncel, aşkı hiç böyle anlatmadı. Onun şarkılarında aşk; bağırır, kırılır, kaçar, geri döner, utanmaz ve özür dilemez. Nazan Öncel’in sesi, aşkın en hırçın fakat en dürüst hâlidir; çünkü onun dünyasında aşk, kadının duygularını ve benliğini küçülterek değil çoğaltarak var olduğu bir alanı temsil etmektedir. Bu nedendir ki, Nazan Öncel’in geleneksel an

Bazıları için soğuk ve karanlık bir şehir Ankara; bazıları içinse kendine has bir yalnızlığın adı… Geniş caddeleri, gri binaları, ayazı ve mesafeli duruşuyla ilk bakışta insana kolay kolay kendini açmaz. Başkent olmanın getirdiği resmiyet vardır üzerinde; biraz ciddi, biraz içine kapanık, biraz da suskun. Ama belki de tam bu yüzden Ankara’nın duygusu daha derinden işler insana. Ankara’yı güzel ve yaşanabilir kılan şeyin çoğu zaman burada kurulan dostluklar olduğu söylenir. Ha

Mabel Matiz’in yeni albüm çıkarması ile birlikte, uzun zamandır ara verdiğim albüm inceleme yazılarıma geri dönme kararı aldım. Öyle ki, bu albüm üzerine konuşacak ve yazacak çok şey olduğunu düşünüyorum, belki de bu albümü tıpkı Sezen’in(Aksu) “Deliveren”i gibi, Tarkan’ın ‘Karma’ albümü gibi yıllarca konuşacakmışız ve dinleyecekmişiz gibime geliyor. İlginçtir ki, bu durum Mabel için ilk değil. 2018 yılında çıkardığı ‘Maya’ albümü hala dün gibi radyolarda, mekanlarda dinliyor