top of page
IMG_8944.JPG

Dijital Zorbalığın Görünmez Yüzü: Sessiz Çığlıkların Çağı

  • Ezgi Ülkü Aykut
  • 4 gün önce
  • 4 dakikada okunur

Dijital çağ, insanlığın en parlak hayallerini ekranlara taşıdı; bilgiye erişimi hızlandırdı, sınırları kaldırdı, uzakları yakın etti. Ama aynı çağ, yeni bir karanlık da üretti: Görünmeyen, isim değiştiren, kimlik gizleyen, parmak uçlarından yayılan bir şiddet biçimi… Dijital zorbalık.


AA
AA

Bu zorbalık, sokak köşelerinde değil; gecenin sessizliğinde titreşen bir bildirim sesinde saklı. Bedenlere değil, kalplere çarpıyor. Yüz yüze cesaret etmedikleri saldırıları, ekranın soğuk ışığıyla örtüp meşrulaştırıyorlar. Bir cümlenin bir insana ne kadar ağır gelebileceğini bilmeden, klavyeye dokunan parmaklarla yaralar açıyorlar.

Dijital zorbalık sadece hakaret değil; ima, susarak cezalandırma, manipülatif içerikler, ifşa, tehdit, dedikodu üretimi, psikolojik baskı, sahte hesaplar üzerinden takip, alay, dışlama, yok sayma… Hepsi bu yeni çağın görünmez cephaneliği.


Algoritmaların İçinde Kaybolan İnsanlık

Bugün her şey hızlı: duygular, kararlar, öfkeler ve nefret. Bir gönderi beş saniyede yayılıyor; bir linç dakikalar içinde büyüyor. Algoritmalar, sert olanı daha çok öne çıkarıyor; çünkü öfke üretmek, etkileşim üretmek demek. Bu düzen, dijital zorbalığı besleyen bir ekosistem yaratıyor.


Ve bir kişi hedef seçildiğinde, çoğu zaman saldırıyı yapan tek bir kişi olmuyor. Sessiz kalabalıklar devreye giriyor. “Bir şey olmaz” diyenler, “Ne var bunda?” diye hafife alanlar, “Ben de bir yorum yazayım” deyip toplu saldırıya katılanlar… Kimin nerede durduğunu bilmediğimiz, yüzlerini görmediğimiz bir karmaşa.


Ama hedef olan kişi için durum hiç karmaşık değil:

Geceleri uyuyamamak.

Ekran bildirimlerinden korkmak.

Kendini yanlış, eksik, değersiz hissetmek.

Kendi gerçekliğini sorgulamak.

Bir başkasının eğlencesine, öfkesine ya da hırsına kurban olmak.


Dijital Maskeler ve Güç Zehirlenmesi

Çoğu zorba, yüz yüze asla söyleyemeyeceği şeyleri ekranda söylüyor. Dijital maske, sorumluluk duygusunu ortadan kaldırıyor. “Ben yapmadım, sadece yazdım” demek daha kolay geliyor. Oysa her kelime bir ok; her ok bir kalbi hedef alıyor.

Bu davranışları tetikleyen güç duygusu, kontrol yanılsaması yaratıyor:

Hesabı kapatır, yenisini açar.

Bloğu aşar, DM’den gelir.

İmâ eder, geri çekilir, sonra yeniden saldırır.

Kurbanın tepki verişini izleyip bundan güç devşirir.

İşte dijital zorbalığın en tehlikeli noktası tam da burada: Şiddet, görünmez olduğu için iz bırakmıyor sanıyorlar. Oysa izler zihnin en kırılgan yerlerinde birikiyor.


Kurbanların Sessizliğini Yanlış Yorumlamak

Birçok kişi dijital zorbalığa uğradığını söylemekte zorlanıyor. Çünkü insanlar hâlâ “Bu da bir şey mi?” diyebiliyor. Oysa dijital şiddet, fiziksel şiddetin psikolojik karşılığıdır. Bir insanın zihinsel direncini bitirir, üretkenliğini çalar, özgüvenini kemirir, yalnızlaştırır.

Sessiz kalanlar zayıf olduğu için değil; yorulduğu, kırıldığı, inandığı için susuyor.

Çünkü her açıklama yeni bir saldırı daha getiriyor.

Her savunma, “abartıyorsun” diye küçümseniyor.

Her haykırış, dijital kalabalıkların arasında yankılanmadan kayboluyor.


Dijital Zorbalık Bir Birey Sorunu Değil, Toplumsal Bir Yaradır

Sadece çocukları ve gençleri değil; yetişkinleri, profesyonelleri, uzmanları, kadınları, hatta ekonomik ve sosyal çevresi güçlü olanları bile etkiliyor. Dijital zorbalık herkese dokunabilir; çünkü herkesin zayıf bir anı, açık bir duygusu ya da kötüye kullanılabilecek bir kırılganlığı vardır.

İş dünyasında rekabetin bir silahına dönüşür.

Toplumsal cinsiyet eşitsizliğinde kadınlara baskı aracı olur.

Romantik ilişkilerde psikolojik manipülasyonu besler.

Sosyal medyada linç kültürünün gıdası hâline gelir.

Bu yüzden dijital zorbalık kişisel bir sorun değil; bir toplum sağlığı problemidir.


Dijital Dünyada Güvenli Alanlar Mümkün mü?

Evet, mümkündür. Ama bunun için önce görmezden gelmeyi bırakmak şarttır.

Zorbalığı normalleştirmemek gerekir.

Her hakareti “yorum özgürlüğü” saymamak gerekir.

Her manipülasyonu “lafın gelişi” diye geçiştirmemek gerekir.

Çünkü insan ruhu, ekrandaki şiddete karşı hâlâ gerçek hayattaki kadar duyarlıdır.

Güvenli dijital alanlar, toplu farkındalıkla mümkündür:

– bilinçli kullanıcı davranışı

– güçlü moderasyon

– hukuki yaptırımlar

– psikolojik destek mekanizmaları

– sosyal medya okuryazarlığı

– geri bildirim ve raporlama kültürü

– kadınlar ve gençler için koruyucu politika setleri

Dijital dünyayı daha güvenli kılmak, teknolojiden çok insanlığın sorumluluğudur.


Son Söz: Ekranın Ardındaki İnsan

Her profilin arkasında bir hikâye vardır. Bir hayat mücadelesi, bir travma, bir umut, bir iyileşme çabası…

Biz ekranda gördüğümüzü bir fotoğraf karesi sanıyoruz; ama o kareler koca bir ömrün sadece küçük bir yansıması.

Dijital zorbalık, insanların görünmeyen yaralarını büyütür; sözcüklerin ağırlığını hafife alan bir çağın sessiz suçudur.

Ama bir çağ nasıl kendi karanlığını üretiyorsa, kendi aydınlığını yaratma gücüne de sahiptir.


Ve bazen tek bir cümle, tek bir duruş, tek bir destek mesajı bile bu karanlığı deler.

Çünkü dijital dünyada bile, iyilik en hızlı yayılabilen şeydir.



Ezgi Ülkü Aykut






Kaynakça

1. Patchin, J. W., & Hinduja, S. (2015). Bullying Today: Bullet Points and Best Practices. Routledge.

2. Hinduja, S., & Patchin, J. W. (2018). Cyberbullying: Identification, Prevention, and Response. Cyberbullying Research Center.

3. Smith, P. K., et al. (2008). “Cyberbullying: Its Nature and Impact in Secondary School Pupils.” Journal of Child Psychology and Psychiatry, 49(4).

4. Kowalski, R. M., Giumetti, G. W., Schroeder, A. N., & Lattanner, M. R. (2014). “Bullying in the Digital Age: A Critical Review and Meta-Analysis.” Psychological Bulletin, 140(4).

5. UNICEF (2021). Cyberbullying: What Is It and How to Stop It. UNICEF Official Report.

6. World Health Organization (2020). Digital Risks and Mental Health in Adolescents. WHO Publications.

7. European Union Agency for Fundamental Rights (FRA) (2020). Online Harassment and Hate Speech in the EU.

8. Turkish Information Technologies Authority (BTK) (2023). Siber Zorbalık ve Dijital Güvenlik Rehberi.

9. American Psychological Association (APA) (2022). Digital Aggression and Its Psychological Effects.

10. Livingstone, S., & Smith, P. K. (2014). “Annual Research Review: Harms Experienced by Children Online.” Journal of Child Psychology and Psychiatry.

11. Pew Research Center (2022). The State of Online Harassment.

12. Boyd, D. (2014). It’s Complicated: The Social Lives of Networked Teens. Yale University Press.

13. Bauman, S. (2013). Cyberbullying: What Counselors Need to Know. Wiley.

14. FBI National Cyber Program (2021). Cyber Harassment & Cyberstalking Report.

15. Oxford Internet Institute (2020). Digital Ethics, Online Abuse and Moderation Mechanisms.

Yorumlar


Bize Ulaşın

 

© 2035 by ARA. Powered and secured by Wix 

 

bottom of page