Disiplinli Güzel Günler-Fleur Jaeggy

Bir yatılı okul hikâyesi "Disiplinli Güzel Günler" ilk bakışta. Dünyanın her yerinden öğrencileri olan bu okul kız çocukları icin için bir eve dönüşüyor mecburen. Kahramanımız da sekiz yaşından on yedi yaşına kadar adı değişen yatılı okullarda büyüyen bir kız çocuğu. Diğerleri gibi onda da derin izler kalacak bu yıllardan. Brezilya'daki anneden gelen, onun direktiflerinin yazılı olduğu mektuplar ve tatillerde görüşülen baba. Dolayısıyla tanınmayan, bilinmeyen daha doğrusu ortada olmayan bir aile, olmayan yuva...

Okulda geçen son yıllarına eşlik eden bir arkadaşı var anlatıcının, ilk gördüğünde çekim alanına girdiği, zamanla âşık olduğunu kendine itiraf ettiği. Bir yanda ona karşı duyguları bir yanda Alman oda arkadaşı ile iletişimi... Hiç bitmeyen büyüme sancıları... Tüm kızların tatil başlarken gönderilen arabalarla okuldan alınmaları ama bizimkinin hem hep sona kalması hem babasının yanına trenle gitmesi...

Unuttukları için beyninde bir mezarlık oluşturup onları orada yatıran bu genç kız hayata hazırlandığı bu okuldan on sekiz yaşında çıktığında hayat ona neler hazırlayacak? Artık özgür. Okuldaki yalnızlığının üstesinden gelebilecek mi? Mesela ilk gençlik aşkıyla yolu tekrar kesişecek mi? Tabii bu kısım novellanın çok az bir yerini işgal ediyor. Önemli olan okul yıllarında anlatıcının neler yaşadığı, düşündüğü, hissettiği.

Kitabı okurken hep bir huzursuzluk vardı üzerimde. Hem konudan hem yazarın üslubundan kaynaklı bu huzursuzluk son cümleye kadar sürdü. Bu da Fleur Jaeggy'nin başarısı deyip bitiriyorum.

"Disiplinli Güzel Günler"i İtalyanca aslından Şemsa Gezgin çevirmiş.

Neslihan Bayram Yavuz