Kadının Işığı - Romain Gary

Bir Gary'nin daha sonuna geldim. Bu seferki Gary ince, ama inceliğinin aksine öyle bir çırpıda biten kitaplardan değildi. Bunun en büyük sebebi Gary'nin duygularınızı yorması, cümlelerinin duygularınıza olduğu gibi aklınıza da hükmetmesi, anlattıklarının ağırlığının içinize çökmesi ve minicik bir araştırmayla öğreneceğiniz üzere kendi acılarıyla, yaşamıyla yoğrulmuş olması.

Bir kadın ve bir erkek; kayıpları olan, o kayıplardan sonra birbirini bulmuş, acaba bundan sonra yeni bir yaşam söz konusu olabilir mi diyen. Bu ikisi birbirine ne kadar yaklaşabilir? Farklı acılar ortak bir noktada buluşturabilir mi iki kaybedeni?

Hüznün ve kederin, acının ve tutunmanın, umutsuzluğun içinde umudun romanı "Kadının Işığı". Gary usul usul hikâyeyi açarak derinleştiriyor. Ama kolay bir okuma vadetmiyor. Hikâyenin içine girebilmek için kendinizi zorlamanız lazım. Dedim ya diğerlerinden farklı bir Gary var bu romanda.

1977'de yazılan roman 1979'da da sinemaya uyarlanmış.

"Ama artık sevemez olursam, bu demektir ki ciğerlerim tükenmiştir. Buradasınız, kadının ışığı burada ve mutsuzluk yaşamın bir niteliği olmaya son veriyor."

" Öyleyse buradasın, kadının ışığı burada. Ötekiler belki başka yerde yaşayabilirler ben yapamam."

"Kadının Işığı"nı Türkçeye İsmail Yerguz çevirmiş.

Neslihan Bayram Yavuz